De locatie heeft een speciale sfeer vanwege zijn ligging vlakbij de IJssel, het bos en het park waar je een rustige wandeling kunt maken. Op openingstijden kunt u genieten van een kopje koffie met eigengemaakte appeltaart of honing-notentaart. Vanaf ons terras is het genieten van het uitzicht over de landerijen.
De geschiedenis van Havezate de Haere.
De Haere wordt voor het eerst genoemd in 1329. Toen was het nog geen havezate, maar een boeren hoeve. Dat bleef het een tijd tot edelman en ridder Hendrik van Oldeneel de huidige havezate liet bouwen. We spreken dan over 1559. Het huis, met toen nog een U-vorm, is door latere eigenaren flink veranderd. Evenals het landgoed.
Een uitgebreid lanenstelsel, een park in Engelse landschapsstijl, zelfs een toren en een folly (nep-ruïne) zijn toegevoegd.
Sinds 1996 is het pand eigendom van Stichting IJssellandschap. Havezate De Haere is in 1999 in oude glorie hersteld en tot 2008 bewoond door een oud adellijk geslacht, de familie Van Dedem. Sinds maart 2013 is het het onderkomen van horeca-gelegenheid Kasteel de Haere. Heel inspirerend.
Zonnewijzer
De grootste zonnewijzer van Europa kunt u vinden in de tuin van Kasteel De Haere.
Folly
Een uitgebreid lanenstelsel, een park in Engelse landschapsstijl, zelfs een toren en een folly (nep-ruïne) zijn toegevoegd.
Omgeving
In de omgeving zijn mooie wandel- en fietsroutes uitgezet. Voor diner en een evt. overnachting kunt u terecht bij Hotel Gaia
De Ijssellinie
Verscholen in de bossen van het landgoed de Haere in Olst liggen bunkers en kazematten die toebehoren aan één van de omvangrijkste na-oorlogse defensiewerken op Nederlands grondgebied: De IJssellinie. De bunkers zijn gerestaureerd en opnieuw ingericht en te bezichtigen.
Voor meer info:
Expositie
Expositie
Thieu Riemen
ZOMERTENTOONSTELLING 2026
HOUT
KASTEEL DE HAERE, OLST
Contact:
Thieu Riemen
+31 648 392 774
info@thieuriemen.nl
www.thieuriemen.nl
Instagram: thieu_riemenOver
De fotografie van Thieu Riemen is sterk verbonden met zijn geboortegrond in
Brabant. Zijn belangstelling richt zich op de enorme veranderingen die zich in de
laatste decennia in de landschappen van zijn jeugd voltrokken hebben. Hij
fotografeert die hem zo vertrouwde landschappen vanuit een sterke emotionele
betrokkenheid bij de omgeving. Zo zijn het met name zijn gevoelens van verlies (het
verlies van vertrouwde plekken, het verlies van het oorspronkelijke landschap en de
zichtbare geschiedenis ervan en natuurlijk het verlies van biodiversiteit en vrije
ruimte) die hij in zijn fotografisch werk tot uitdrukking probeert te brengen. Hij doet
dat door enerzijds te kijken naar menselijk ingrijpen in het landschap zoals hij dat nu
tegenkomt; anderzijds doet hij dat, door op zoek te gaan naar plekken die hem doen
denken aan onherroepelijk verdwenen plaatsen uit zijn jeugd.
De onderwerpen
Thieu Riemen laat in zijn foto’s vaak een aandacht zien voor het nabije en het
onaanzienlijke. Dingen die op het eerste gezicht niet bijzonder of heel
opmerkenswaardig zijn. Daarbij heeft hij in de loop der jaren steeds meer het idee
gekregen dat zijn fotowerk ook wel gezien mag worden als een antidotum tegen een
steeds sneller veranderende en overhaastige wereld. Werk dat met zijn verstilling
een rustpunt kan zijn in een onrustige wereld.
De onderwerpen in zijn foto’s maken natuurlijk wel deel uit van die al maar
voortsnellende wereld; ze zijn namelijk vaak een weerslag van gebeurtenissen of
ontwikkelingen in diezelfde wereld. Desondanks gelooft hij dat zijn foto’s eerder
oproepen tot een stilstaan dan tot een voortgaan. Een stilstaan met hopelijk ruimte
voor overpeinzing.
Vanuit zijn liefde voor het Brabantse landschap, zou de fotograaf het prachtig vinden
als hij met zijn beelden op weet te roepen tot wat meer bedachtzaamheid en
bezinning. Dit met betrekking tot dat landschap, maar toch ook in het algemeen.Thieu Riemen,